1. Wy.

To oczywiście najważniejsze i najmilsze. Nasze wszystkie spotkania dookoła imprezy, ale też te na bazarku warzywnym, pod hotelem Intercontinental, na placu Grzybowskim czy pod Galerią Krakowską. To tylko kilka przykładów miejsc, gdzie nas zaczepialiście, mówiliście miłe słowa, fotografowaliście się. To serio bardzo miłe i takie po prostu doceniające nas. Dziękujemy.

2. Jedzonko.

Kuchnię polską można lubić lub nie, każdy ma swoje preferencje, ale ja nie o tym. W Polsce wybór artykułów spożywczych jest o niebo szerszy niż w Hiszpanii, co doceniamy za każdym razem, gdy wchodzimy do sklepów. Różnorodność, kolorowość, promocje i inne atrakcje sprawiają, że czujemy się lepiej, niż po lobotomii. A rzadko kiedy czujemy się lepiej…

3. Wakacyjna dieta.

Co prawda wakacje były to średnie, bo byliśmy cały czas pomiędzy mailami, puszczaniem wideo wedle znanego harmonogramu, a produkowaniem imprezy, ale mimo to postawiłem na wakacyjną dietę bogatą w hamburgery, pizzę i słodycze. A wiecie, ja staram się nieco zrzucić sadełka, więc “wakacyjna dieta” jest dla mnie miłą odmianą od bardziej restrykcyjnego podejścia na co dzień.

4. Docenienie istnienia.

Czas na przełomie października i listopada to także czas pewnego rodzaju refleksji. Możecie sobie myśleć, że taka osoba jak ja, czyli ateistyczny cynik, może nie mieć pogłębionych myśli na temat przemijania, ale muszę Was zdziwić – mam je. Przychodzą one, gdy spotykam młodszych o połowę obserwatorów, czy po prostu doceniając rzeczy, które już mi się w życiu udały. To chyba ważne.

5. Tęsknota, która wzmacnia.

Uspokajam osoby zaniepokojone – nasze kotki też były na wakacjach w naszym mieszkaniu w Barcelonie. Chata była ich, kilka razy dziennie przychodziła jednak do nich osoba, która karmiła, doglądała, sprzątała i bawiła się. Były więc zaopiekowane, a my… tęskniochaliśmy bardzo! Wierzę jednak, że to też może być preludium do pogłębionych rozmyślań o łączącej nas pięknej więzi. I to wzruszające!

I co, myśleliście, że dziś nie będzie VOGULETTER-a, bo Polska mnie przeczołgała? A tu psikus! Zapraszamy Was na nasze kolejne wydarzenia i do przeczytania najpóźniej za tydzień. Zostaw po sobie maila, żeby nie przegapić!

Subscribe now

Marzia Gaggioli: Myślę o Chopinie.

To dlaczego w Polsce nie bywasz? I szerzej, dlaczego bardzo skromnie monetyzujesz swoją popularność?

Jest kilka powodów, dla których jeszcze nie odwiedziłam Polski.

Wielu z was pewnie wie, że nienawidzę latać! Ale może nie wiecie, że mam też inne problemy. Najgorszy z nich to zaburzenie stawu skroniowo-żuchwowego (TMD) – moje szczęki naprawdę dają mi w kość! Nie pozwalają mi występować, uśmiechać się, śpiewać, jeść, mówić, śmiać się... prawdziwe łobuzy!

Jeśli chodzi o drugie pytanie, to nie wiem, co powiedzieć! Przemysł muzyczny to dzikie środowisko nie jestem pewna, czy chcę być jego częścią. Bycie niezależną artystką nie zaprowadzi mnie zbyt daleko... więc tak naprawdę liczy się tylko muzyka i radość, jaką mi daje!

Jakie masz najszczęśliwsze wspomnienie z dzieciństwa?

Wszystkie moje wspomnienia z dzieciństwa są szczęśliwe, trudno wybrać tylko jedno!

Co cię śmieszy?

Jamniczki – są takie zabawne!!! Po prostu je uwielbiam!

Wydajesz mi się optymistycznie nastawioną do świata osobą. Czy tak jest naprawdę?

Tak, jestem dość optymistyczna, ale też bardzo realistyczna.

Czy jest szansa, że kiedyś zawitasz do naszego kraju?

Kiedy wynajdą teleportację – będę pierwsza! Hehe!

A tak na poważnie – naprawdę mam taką nadzieję, z całego serca! Mam nadzieję, że uda mi się uporać ze wszystkimi problemami, a w międzyczasie postaram się tworzyć dla was nowe piosenki!

Czy Marzia ma jakąś drugą twarz, której jeszcze nie znamy? Bo takie plotki o tobie słyszałem!

Jakie plotki??? Chcę wiedzieć!

Cóż, w prawdziwym życiu jestem zupełnie inna niż w moich filmikach.

Jestem osobą prywatną, dość introwertyczną i o wiele bardziej wolę pracę “za kulisami” – komponowanie muzyki czy montaż wideo niż występowanie!

Wyobraź sobie, że jesteś miss i właśnie wygrałaś konkurs piękności. Podchodzisz do mikrofonu i…? Co chciałabyś przekazać światu?

Ja??? Miss Świata?! Czekaj, czekaj… to musi być jakaś pomyłka!

Muzykę Marzii możecie kupić np. na Bandcampie. Za pomoc przy wywiadzie dziękuję Marcie.

W telewizji leciał akurat maraton “Owcy w wielkim mieście” na Cartoon Network, więc cały dzień spędzałem z babcią, temperaturą, full serwisem jedzeniowym oraz tą chorą bajką.

Pamiętacie cokolwiek z “Owcy w wielkim mieście”? Ta bajka była w opór chora. Baran o imieniu Owca, wykorzystywanie go jako napędu Działa Napędzanego Owcą, w końcu te chore, fikcyjne reklamy, które były niejako wbudowane w (chyba) każdy odcinek. Poza tym justice for Pani Szmelc-Bogacka!

A co w tym tygodniu? Nie wiem, chory byłem, nawet odcinek o tym nagrałem.

Wydarzeniem tygodnia wydaje się być weekendowe starcie pomiędzy Dżagą a bieżącym partnerem Marianny Schreiber. To chyba ten, co był asystentem Brauna. No i modlitwy, epatowanie różańcem przed walką nie pomogły. Dżaga wygrała przez nokaut i chyba najlepiej podsumował to Kuba Wencel z “Gazety Wyborczej”:

A w show-bizie odbijanie się czkawką po programie Jakuba Władysława Wojewódzkiego, gdzie padło zdanie “bieda to stan umysłu”. Spokojnie, wypowiemy się na ten temat w środowym COKOLWIEK. Rozłożymy tę inbę na czynniki proste, przedstawimy komentarze do niej, wydamy też własne osądy. Warto do tej środy poczekać.

A w Prasówce tematów nie zabraknie, bo będzie i Wersow, i Quebo, i nawet Piotr Mróz, choć chyba będziemy powoli i zapewne tymczasowo wygaszać jego wątek, bo nie przewiduję w najbliższym czasie jakichś specjalnych nowości.

A wiecie, gdzie szykuję nowości? Na Voguletter.online, więc zostawcie swojego maila, by nic nie przegapić!

Subscribe now

Serwus,

Patryk Chilewicz

No ale dobra, to nie o tym tu.

Selena Gomez wzięła ślub z Bennym Blanco, a ja zastanawiam się, co słychać i jak słychać u Justina Biebera. Jego ostatnia działalność w sieci zastanawia i niepokoi.

Podobnie przecież jak z Britney Spears, gdzie niektórzy rzekomi informatorzy twierdzą, że zamknęła się w swojej posiadłości i kontakt z nią jest utrudniony. I tylko wrzuca rolki, których zdaje się, że nikt w pełni nie rozumie.

Książę Harry dalej pokłócony z ojcem, podobnie jak jeden z synów Beckhamów. Ale co z tego, skoro na “Roztańczonym Narodowym” akrobacje i playback Karoliny Derpieńskiej.

Po tej wizycie rodziny Madama sporo jest we mnie rozkmin dotyczących istnienia. Mnie i świata. Nie chcę wchodzić w jakieś jeszcze bardziej mroczne rewiry, więc pozwolicie, że zmienię temat wybornym żartem, którym uraczył mnie ostatnio chatGPT:

Jak jamniczek rozwiązuje problemy?
Po prostu przeciąga sprawę.

I tyle, choć może jeszcze szybka nieproszona rada na sam koniec: wyjdźcie dziś na spacer.

Serwus!

Patryk Chilewicz

Przenosimy się te 13 lat później, do 2025 roku, gdy postanowiłem przypomnieć postać pani Izabeli w jednym z naszych memów. O tym:

Po publikacji tego mema dostaliśmy maila od kustoszki Karoliny Roszkowiak z Muzeum Polskiej Piosenki w Opolu. Gdy zobaczyłem, że temat dotyczy Tercetu, to pomyślałem: oho, będą dymy pewnie, ktoś nie zrozumiał mema, zbyt wulgarny, będą się czepiać.

Jak wielkie było moje zaskoczenie, gdy okazało się, że Karolina przybyła w nasze progi z… zaproszeniem na wystawę! Wystawę nie byle jaką, bo poświęconą modzie kampowej na przykładzie strojów nieśmiertelnego Tercetu Egzotycznego.

Wystawa „EXOTICO. Moda Tercetu Egzotycznego” przedstawia działalność Tercetu Egzotycznego w kontekście estetyki kampu, rozumianego jako świadome operowanie przesadą, stylizacją i teatralnością. Zespół, choć często krytykowany za kicz, w rzeczywistości realizował również kampową konwencję – pełną egzotyki, kostiumowego przepychu i dystansu do własnej twórczości, co czyniło z niego przykład zjawiska estetycznego, a nie tylko popkulturowego. Wystawa jest również opowieścią o modzie jako języku ekspresji, w którym strój staje się komunikatem – możemy przeczytać w opisie wystawy.

Czy nie brzmi to wspaniale? Ano brzmi, więc jeśli jesteście z Opola, jego okolic lub planujecie przyjazd do stolicy polskiej piosenki, to koniecznie wpadnijcie zobaczyć “Exotico”!

A co Was ciekawi?

No oczywiście “Taniec z Gwiazdami” i kontrowersje, które mnożą się wokół uczestników i uczestniczek. To ciekawe, że program obchodzący w tym roku w Polsce swoje dwudzieste urodziny potrafi wciąż budzić emocje. Moje na pewno. Chyba całkiem się on udał telewizji.

W gołębiach pocztowych pytacie również “ejj, a szusz zareagowała jakoś na wasze zainteresowanie nią??”, więc spieszymy donieść z wiadomością, że tak, zareagowała na tego mema. I zareagowała tak:

Policja kaloryczna w komentarzach chyba rzeczywiście nadjechała, no ale tak to jest: coś albo coś. Szusz wybrała życie, jakie wybrała i fajnie, gdyby ktoś zadał jej pytanie, czy kiedykolwiek żałowała. Odpowiedź mogłaby być ciekawa, jak mniemam.

A u nas?

Po Mazurach tylko tydzień pożyliśmy naszym przeciętnym życiem, by przywitać (z wielką radością oczywiście) rodzinę Madama. Są jeszcze kilka dni, są różne przygody!

Jest też odliczanie do naszego Halloween, na którym, mam wrażenie, że widzimy się?

U mnie prywatnie jeszcze do tego oburzenie, bo pewna osoba, z którą mam częsty kontakt, powiedziała mi, że Trojanowskiej to nie zna nic poza “Wszystko czego dziś chcę”. No to polecam takim osobom album “Układy”, a przede wszystkim “Karmazynową Noc”, która jest taaka wspaniała. Usta, usta!

I tym edukującym elementem dziękuję Państwu za dziś!

Serwus!

Patryk Chilewicz

Że będzie to historyczna edycja zapowiadało się już od dawna. Trzydziesta edycja formatu w Polsce, pierwsza w historii kraju para uczestniczek, dodatkowo niezły zestaw różnorodnych osobowości. I wiecie, jak kocham narzekać. Kocham, a w przypadku pierwszego odcinka nowej edycji nie mam specjalnie na co…

Read more

Poniedziałek: Prasówka (w niedzielę dla wspierających)
Wtorek: Vogule To Życie (czasami w inne dni)
Środa: COKOLWIEK (we wtorek dla wspierających)
Czwartek: czasami Vogule Co Myślisz?
Piątek: imprezy początek
Sobota: materiał weekendowy (w piątek dla wspierających)
Niedziela: “Good Luck Guys” commentary (w sobotę dla wspierających); VOGULETTER

Uff, trochę tego w ostatnim czasie jest, a prócz tego kilka projektów w fazie przygotowań, więc czasu dla siebie jakby mniej. Ale spokojnie, mimo wszystko leżenia na kanapie i oglądania telewizji nie mogło zabraknąć, więc mamy dla Was kilka polecajek, które nie zmieściły się w naszych wideo.

Pierwszą jest rozmowa Moniki Richardson z Iloną Felicjańską. Monika została redaktorką naczelną portalu iWoman.pl, w ramach którego m. in. będzie przeprowadzała wywiady na ich kanale na YouTubie. Ilona z kolei wraca z niebytu do show-biznesu. Co u niej? Co było? Co będzie? Ciekawe spojrzenie Felicjańskiej przebija moją bańkę i pozwala zerknąć na życie z innej strony.

A propos Moniki, to w mijającym tygodniu zachwyciła się naszym wpisem. I nic dziwnego, bo był zachwycający.

Trochę innym, a trochę podobnym wywiadem jest ten Jakuba Szewczyka ze Świata Gwiazd z Laurą Samojłowicz. Tak, to ta aktorka, która swego czasu wymownie milczała podczas rozmów ściankowych. Teraz zdecydowała się na większą rozmowę, dzięki czemu możemy poznać jej unikalną perspektywę.

Wywiady wywiadami, ale Wy pewnie czekacie jak na szpilkach na wyniki naszej sondy, w której pytaliśmy Was, do jakiego posiłku najczęściej nas oglądacie. Bo że oglądacie do jedzenia, to wiemy od lat. Oto wyniki:

Powtórzymy się, ale to nic: smacznego!

Patryk Chilewicz

Dziennikarka udzieliła wywiadu do wrześniowego numeru “Wysokich Obcasów Extra”, po którym przecieraliśmy oczy ze zdumienia. Że też ona się nie wstydzi!

Read more

Betti Konfetti zniknęła, pojawiała się bardzo sporadycznie na Instagramie, zwykle by podziękować za falę wsparcia, by ostatecznie wrócić na koniec lata 2025. I chyba wrócić na dobre, bo Beata i Bajm zagęszczają swój grafik, szykują się na duży koncert stadionowy, więc ten powrót to chyba tak na dłużej.

I dobrze, bo Kozidrak jest naszym dobrem narodowym. Tak, piszę to z pełną świadomością swoich słów i tego, że Beata nawalona prowadziła auto. Mówiłem to wtedy, powtórzę i teraz – to było skrajnie chujowe zachowanie, za które słusznie zebrała manto od opinii publicznej. Wyrok sądowy w tej sprawie był żałosny, ale to przecież nie wina naszej ikony, sama se tego wyroku nie zasądziła.

Potem przyszła choroba nowotworowa… Może napiszę coś kontrowersyjnego, ale mam poczucie, że co druga osoba zetknie się z podobnym problemem. Nowotwory są już czymś na tyle powszechnym, że niestety czekają nas, jakby to powiedziała inna ikona, Izabela Kisio Skorupa, ostre jazdy.

I tu wchodzi Beata, ubrana cała na biało.

Read more

Teraz piszę do Was z Mazur, gdzie na kilka dni udaliśmy się w mini paczce znajomych. Jest na tyle wspaniale, że właściwie siedzimy na telefonie tylko gdy musimy (puścić Wam wideo, odpisać na ważnego maila, zrobić jakiegoś mema…) i chyba nie mamy potrzeby póki co na większą aktywność. Jesteśmy aktywni w realu, dotykamy trawę i jest nam z tym zajebiście. Pewnie coś więcej opowiemy w podcaście, więc szykujcie się!

Wiecie, my kilka razy w tygodniu siadamy i oglądamy dla Was wywiady z całego polskiego show-biznesu, szukając tych najciekawszych czy najśmieszniejszych. I tak sobie myślę, że może warto byłoby zrobić wideo nie tyle o kolejnych gwiazdach, co o dziennikarzach i sposobie, w jaki przeprowadzają wywiady? To mogłoby być ciekawe, bo to często zupełnie osobne światy, które w żaden sposób nie łączą się ze sobą. Jesteście zainteresowane?

Nie wiem czy taki materiał powstanie, ale wiem, że widzimy się z Wami już w Halloween. W mijającym tygodniu ogłosiliśmy Wam to, bilety jeszcze są dostępne, więc nie wahajcie się kupować, żeby potem nie było lamentu, że zabrakło!

W tym tygodniu nie pisaliśmy nic za to o córce prezydenta Nawrockiego, w przeciwieństwie do polskich tabloidów, które zaczynają traktować ją jako kolejną medialną maskotkę. Niebywałe jest to dla nas, że po tylu świadectwach dorosłych dzieci polityków (choć Monika Miller), po tylu tragediach, do jakich doprowadziła sława i w końcu po tylu prośbach osób postronnych, żeby ten temat zostawić, niektóre polskie media pomyślały, że a chuj tam, yolo, robimy z niej celebrytkę na siłę i wysyłają paparazzi pod szkołę (!) tej małej dziewczynki. Okropne to jest, zasługuje na najwyższe potępienie.

Mój mąż ma taki zwyczaj, że zawsze słucha głośno muzyki podczas mycia zębów, a ostatnio słucha w zapętleniu poniższej piosenki Mileny Cyrwus. Może macie potrzebę posiadania tej wiedzy. A jeśli tak, to zapraszam do wspólnego śpiewania:

Do czytania też zapraszam, bo mamy zniżkę z kodem “TRZY” na naszą legendarną książkę. To już trzy lata od premiery. Kupujcie, bo nie mam zamiaru śpiewać za rok “Cztery lataaaa!”.

Wiemy, że zaczął się już nowy sezon “Good Luck Guys” i prawdę mówiąc nie zdecydowaliśmy jeszcze, czy będziemy go komentować, czy nie. Jest tam kilka postaci, które nas interesują, ale jest też kilka, które nie interesują nas wcale, a zostały do tego programu zaproszone. Tradycyjnie – nie lubimy wszystkich po równo! I tak, będziemy dla Was komentować ten program.

Dobrze, że część tego VOGULETTER-a napisałem jeszcze wcześniej, przed wyjazdem, bo absolutnie nie mam tu czasu na pracę. Zarobiony jestem – gadaniem, jedzeniem, śmianiem się. Fantastyczna końcówka wakacji.

A Wam jak zleciało lato 2025? Piszcie w komentarzach!

Serwus,

Patryk Chilewicz

Chcieliśmy mieć to:

A dostawaliśmy to:

Było naprawdę źle, a ja, na nieszczęście Magdy, dobrze wiedziałem, na czym polega problem.

Read more

Read more

Ale po co właściwie Vogule Poland taka szalona historia, jak posiadanie newslettera? W 2025 roku?

Ano po to, że sam jestem coraz bardziej zmęczony internetem w takiej formie, w jakiej widzimy go teraz. Wszędzie pionowe wideo, wyzywanie się i szybciej, głośniej, więcej. VOGULETTER ma być czymś przeciwnym: cichym, skromnym miejscem, gdzie dowiesz się jeszcze więcej o nas, ale też o celebryctwie szeroko pojętym.

Możesz to robić za darmo, a możesz zapisać się na specjalny abonament. Spokojnie, już widzę, jak wywracasz oczy. Abonament w wysokości pięciu złotych miesięcznie. Pięciu złotych, a więc tyle, ile mniej więcej kosztowały czerwone Marlboro, gdy zaczynałem palić. Ajć.

Subscribe now

Napiszmy to już na początku – VOGULETTER jest bezpłatny, a płatne będą dodatkowe treści, które będziemy na tej stronie umieszczać. Rankingi, opinie, komentarze. Różności za pięć złotych miesięcznie.

Osoby subskrybujące nas mogą także uczestniczyć w specjalnym czacie dla naszej społeczności, który już uruchomiliśmy i na który serdecznie zapraszamy.

Skoro już przebrnęliśmy przez wstęp, to mamy dla Ciebie dużego (przynajmniej dla nas) newsa: zatrudniliśmy osobę do pomocy nam przy projektach związanych z Vogule Poland. Osoba ta będzie pomagała nam przy akcjach specjalnych, ale też przy kontaktach z potencjalnymi klientami i markami. Poza tym – potrzebujemy po prostu osoby na miejscu, w Polsce.

Kto to taki? To Marta, którą możecie kojarzyć z naszych imprez (osiem lat już na nie chodzi!) czy sekcji komentarzy w sieci (tam to nawet dłużej!). Jeśli macie do niej (do nas) sprawę, to jej mail to marta@vogulepoland.online.

Dziękujemy Wam, że dzięki stabilności finansowej możemy się rozrastać, zatrudnić Vogulemaniaczkę i… kto wie, co przyniesie przyszłość. Może będzie Was więcej?

Czyli dla jasności:

vogulepoland.online – strona ze wszystkimi naszymi linkami, możecie ustawić sobie jako stronę startową
voguletter.online – strona z naszą twórczością pisaną, na niej jesteś, hejoo

VOGULETTER, taki przynajmniej jest plan, będzie ukazywał się w każdą niedzielę i będzie mimo wszystko trochę inny od tego, który czytasz. Będzie tak samo chaotyczny, ale mniej o sprawach technicznych, a bardziej o tym, co dookoła nas.

No ale wiecie, jak to jest – trzeba odbębnić te wszystkie poważniejsze pierdy, by przejść do czegoś ciekawszego.

A to ciekawsze nadejdzie już za tydzień, więc nie zapomnij zostawić w okienku swojego maila. Obiecujemy, że nie sprzedamy Twoich danych tanio.

Subscribe now

A na koniec mała ankietka, bo wiecie, dobrze jest pisać dla kogoś, kto chce to czytać.

Serwus i do za tydzień,
Patryk Chilewicz

PS